Przejmujemy portfele spraw banków – w skali, która nie znosi chaosu

Wyniki spraw opartych na sankcji kredytu darmowego zależą m.in. od stosowanych zapisów umownych i sposobu ujawnienia kosztów kredytu, a nie od nazwy banku. Znaczenie ma również geografia procesowa i stan zapatrywań sędziów z danej apelacji. Analizujemy każdy stosowany wzorzec umowny pod kątem potencjalnych naruszeń, budujemy linię obrony portfelowo i wskazujemy, kiedy roszczenie stanowi realne zagrożenie, a w których przypadkach da się je skutecznie zakwestionować.

W przedmiotowym orzeczeniu TSUE dopuścił badanie klauzul umownych odwołujących się do wskaźnika referencyjnego WIBOR pod kątem nieuczciwości, ale jasno wskazał, że samego sposobu ustalania wskaźnika nie można podważać w procesie cywilnym. W aktualnej praktyce sądowej sprowadza to spór z konsumentem do kwestii transparentności klauzuli, a nie legalności stosowanego przez przedsiębiorcę wskaźnika referencyjnego.

Termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego jest ustawowo ograniczony. Spory w tej mierze dotyczą momentu, który należy uznać za początek jego biegu. Weryfikujemy terminy zgłaszanych roszczeń, powołujemy się na przedawnienie, gdy uznajemy to za stosowne, i wykorzystujemy korzystne orzeczenia do kształtowania jednolitej linii orzeczniczej dla całego portfela.

Jedną z możliwych linii obrony jest kwestionowanie dopuszczalności postępowania grupowego i jednorodności roszczeń, a także podnoszenie szerokiej gamy zarzutów materialnoprawnych odnoszących się do poszczególnych twierdzeń powodów.

Ugoda ma najczęściej sens, gdy skraca czas trwania postępowania, ogranicza jego koszty, pozytywnie wpływa na tworzone rezerwy oraz usuwa lub minimalizuje ryzyka prawne występujące w większej skali. W ramach programów ugód ustalamy z klientem warunki brzegowe, a następnie negocjujemy je masowo w całym portfelu spraw, zachowując kontrolę nad realizacją roszczeń.